सकारात्मकता

सकारात्मकता
पावलापावलांवर जिथे लागतात ठेचा
कसा मिळणार तिथे 'स'काराचा वसा॥

जेव्हा प्रत्येक गोष्टच होते विरोधक
तेव्हा कसा होईल विचार सकारात्मक ॥

असं निराश होऊ नका,एक गोष्ट विसरू नका
'स'कार सार्या सृष्टीतला
'न'कार फक्त माझ्या मनातला
विचार माझ्या मनातला, विकारही माझ्याच मनातला
विचाराने विकारांवर होऊया स्वार
पाहू भेटतो का सृष्टीतील सकार॥

संकल्प माझ्या मनातला, विकल्प ही माझ्या मनातला
विकल्प सोडून संकल्पाची धरू या आस
सकाराकडे नेणारा हाच मार्ग खास॥

मननही माझेच, हननही माझेच
मननाने स्वतःला सांभाळायचे
हननापासून सावरायचे॥

संवर्धनही मीच आणि स्खलनही माझेच
मनानेच ठरवायचे, यातले काय निवडायचे ॥

सकार आणि नकार माझ्याच मनाचे खेळ
नको दवडू व्यर्थ वेळ॥

आजही तितकीच सुंदर आहे मावळतीची लालीमा
तितकाच सुंदर आहे पौर्णिमेचा चंद्रमा ॥

मनाला मोहरणारा ओल्या मातीचा सुवास
मग मीच का उदास
निघ आणि फिर रानांवनांतून श्रावणसरी झेलत
घे ना मोकळा श्वास ॥

नकाराकडून सकाराकडे बांधुया विचारांचा सेतू
कारण वास्तू म्हणत असते तथास्तु तथास्तु ॥

नंदिनी

आई

'मातृदेवो भव ', 'आईसारखे दैवत'
यासारख्या म्हणींमध्ये मावेल का आईची महती
आजवर म्हटलेल्या 'आई ग' ची होईल का गणती॥

ओठांवरचा पहिला उच्चार 'आई'
पाटीवरचा पहिला आकार अ 'आई'
मनामधला पहिला आधार 'आई'
भावनांचा पहिला हुंकार सुद्धा 'आई'॥

मी आनंदाने ओरडते 'आई ग'
भीतीने थरारते 'आई ग'
करुणेने ह्ळहळते 'आई आई ग '
वेदनेवरची फुंकरसुद्धा 'आई गं '॥

जेव्हा समजते तुझ्यामधली ताकद तेव्हा सुद्धा
आश्चर्याने म्हणते 'आईशप्पथ'
कशी करु या सगळ्याची किंमत?
पण विश्वासानं जेव्हा मुलं म्हणतात मला 'आई'
कणाकणाने होते तुझ्या ॠणातून उतराई॥

नंदिनी 

पुरीया

आज इथे राऊळात दरवळतो पुरीया
सांजसमयी सुखवितात अंतरास सूर या॥

चैतन्य तुझे गाभारी, आस आमुच्या मनी
तुझ्याच साठी नटली ही मैफल सूर देवूनी
एकवार तूच ये आशिर्वच द्यावया
आज इथे राऊळात दरवळतो पुरीया ॥
सांजवेळी सूर माझे उजळतील कातर मन
आरंभी पुरीया अंती होतील यमन
मैफिल ही अर्पिली तुझ्याच ठायी गिरण्या
आज इथे राऊळात दरवळतो पुरीया ॥
नंदिनी 

संवादाचे झाड
घरात जाण्यापूर्वी आपले सर्व त्रास बाहेर एका झाडावर ठेवून जायचे आणि परत बाहेर पडताना आपल्या खांद्यावर घ्यायचे .अशी कविता watsapp वर आली होती .ती कल्पना मला काही पटली नाही म्हणून मी संवादाचे झाड माझ्या घरी लावले

त्रासाचे  झाड़ मी watsapp वर वाचलं
आपणही प्रयोग करावा मनात म्हटलं.
प्रॉब्लम्स ना बाहेर ठेवलं लटकवत
तर सारखे बाहेरून होते खुणावत.
आत शिरताच मुलगी आली धावून
'काय झाले ग'  मी विचारले जवळ घेऊन.
काही नाही ग..तसं काही नाही खास
पण  तू आलीस ना प्रॉब्लेम खल्लास.
हसून थोडं,दिला हाती थंड पाण्याचा ग्लास
'आता नो प्रॉब्लेम'नवऱ्याला वाटे विश्वास.
आजोबा आजी नी जेवताना विचारले
बोला सगळ्यांनी दिवसभर काय काय केले?
प्रत्येकाने आपला दिवस सांगितला
बोलता बोलता तणावांचा निचरा होत गेला.
झोपताना नवरा म्हणे,'बोला काय झालंय'
इथेच वीरघळला त्रास, जेव्हा त्याने मन माझे वाचले.
दुसरे दिवशी ऑफीसला जाताना झाडावर बघितले,
इथे लटकणारे त्रास कुठे बरं गेले ?
कळले नसतील कदाचित प्रश्न एकमेकांचे 
पण खात्री पटली घरातच मिळू शकते उत्तर त्यांचे .
सवांदाचे झाड़ आम्ही घरातच लावले
त्रासाचे झाड़ मुळांपासून उन्मळले.

नंदिनी पित्रे 

एकदा तरी भीड

पावसाळी राहू नकोस कोरडा
किती जपशील स्वतः ला ,
 तू तर येशी उघडा जाशी उघडा ॥

चंद्र तर तिकडे आभाळी, अवसेला तर रात्र काळी
तुझ्या तेजाने तूच का नाही सर्व दिशा उजळी ॥

आणू नको नयनी तुझे दुःख लाखमोलाचे
जिणेच सारे होऊन बसेल कवडीमोलाचे ॥ 

मिटले ओठ तसेच रहातील मुडपून
 विलग केलेस तर हास्य येईल खूलून ॥

सुंदर साजरा श्रावण होईल ना नाराज
चल बाहेर पड सृष्टिला न्याहाळ आजच्या आज ॥

मैत्री प्रेम आठवणी येईल सगळं मागून
त्यासाठी एकदा तरी भीड़ सर्वस्व सोडून ॥

नंदिनी

नव रसांचे रसग्रहण

नव रसांचे रसग्रहण
वीर रस
बाहु स्फूरले ,हृदय चेतविले
कार्य करण्या सिद्ध झाले
ऐकता वीर रस वाणी ॥
असे पोवाड्याचि हाक ,
ढोल डफावरची थाप
अवतरेल रणरागिणी ॥
मनाचा खड्ग करुनी
चित्ताची ढाल धरुनी
जाऊ याच उपाये तरूनी
श्रीरामा , वीर रस तुज अर्पण ॥

अद्भुत
चकित झाली सृष्टी
विचारांची सरली गती
ऐसे चमत्कार घडती
यासी अद्भुत ऐसे नाव  ॥
भूत लोकां नाही कळले
विवेकबुद्धीसी सम्भ्रमिले
चेतनेसी स्पर्शून गेले
ऐसे अघटीत घडले तो प्रकार अद्भुत ॥
स्वतः  घ्यावी अनुभूती !!!!!!
नको त्याची अभिव्यक्ति
प्रसन्न करि मनासी  ती अद्भुत गोष्ट ॥
एकदा प्रचिती घेऊन
चित्ती आभूषण त्याचे लेवुन
जाऊ याच उपाये तरुन
श्रीरामा ,अद्भुत रस तुज अर्पण ॥

बिभित्स
अंग शहारले ,मन किळसले
नको नको झाले, दृश्य पुढचे
हे लक्षण बिभित्स रसाचे ॥
देहाचे दर्शन ओँगळवाणे ,
प्रदर्शन शृंगाराचे मांडणे ,
न आवडे नच साहवे ,
परी अपरिहार्य त्याचे असणे ॥
समजून  मनाने  घ्यावे
निर्मिले ज्याने त्या ठावे ॥
चित्त निश्चल ते ठेवुन
जाऊ याच उपाये तरुन
श्रीरामा ,बिभित्स रस तुज अर्पण ॥

भीती
थरकाप जीवाचा झाला ,
पाय जागेवर थाम्बला ,
अघटीत घटना घडती
श्वापदे , संहारक दृश्यं दिसती
सत्य, स्वप्न आणि कल्पनेची
भूते बसता डोक्यावरती
पाझरे तो रस भीती ॥
कधी भासे तो भीषण
रूप रौद्र ही त्याची खूण
व्यायाम मनास देऊन
कणखर चित्त ठेवून
जाऊ याच उपाये तरुन
श्रीरामा ,भीती रस तुज अर्पण ॥

शृंगार
प्रेमाची देहातून  अभिव्यक्ती
सौंदर्यात बहरते प्रीती
तेंव्हा ,
शृंगार रसात विहरते रती ॥
 प्रिया ,भार्या असती रती
न्हाती धुती होते धरती
सर्वां आकर्षून घेती
तेंव्हा
बहरतो शृंगार ॥
 गाभा याचा स्वभाविकता
रेषेपलीकडे बिभित्सता
संयम मनाशी घालून
चित्ती लालित्य ठेवून
  जाऊ याच उपाये तरुन
श्रीरामा ,शृंगार रस तुज अर्पण ॥

हास्य
आनंदाचे येता  उधाण ,निघून जाईल अवघा ताण
विनोद होता मोजून मापून ,
हास्य रस झरतसे ॥
थाम्बतील दुःखे पळभर ,उड़ता हास्याचे तुषार
त्यासाठी लागतो खोल विचार ,
अथवा होई उथळ हास्यरस॥
ज्ञान देणे सुगम ,हसवणे ते दुर्गम
त्या लागे निर्मळ मन
जे जाणेल दुःख आतून
ऐसी मशागत करून ,हास्याचे आनंदाचे बीज रोवून
जाऊ याच उपाये तरुन
श्रीरामा ,हास्यरस तुज अर्पण ॥

करूण
जीव कळवळला पाहून दुःख अपार
द्रवती नेत्र , काळीज गलबलले फार ।
दारिद्र्य आणि पोरकेपण ,
गात्रांत न उरला त्राण
पाहता  पाझरे, तो रस करूण ।
द्यावा मदतीचा हात ,चित्त शांत ठेवून
हेच उपायी जाऊ तरुन
श्रीरामा, करूण रस तुज अर्पण  ॥

प्रेम आणि शांत रस उरले दोन
'प्रेम' सर्व रसांचे मूळ ,'शांत' धरी वर आच्छादन ॥
प्रेम असता  'मी' वरती ,भीती ,बीभत्स ,वीर पाझरती
प्रेम उपजता दुसऱ्यासाठी  , करुणा, शृंगार हास्य स्त्रवती ॥
जेंव्हा जाऊ या साऱ्या पुढती ,
प्रेम, प्रीती, माया परमेश्वराप्रती
तेंव्हा च मिळेल समाधान शांती
हीच देईल आत्म्यास सद्गती ॥

श्रीराम जय राम जय जय राम ॥

नंदिनी