एकदा तरी भीड

पावसाळी राहू नकोस कोरडा
किती जपशील स्वतः ला ,
 तू तर येशी उघडा जाशी उघडा ॥

चंद्र तर तिकडे आभाळी, अवसेला तर रात्र काळी
तुझ्या तेजाने तूच का नाही सर्व दिशा उजळी ॥

आणू नको नयनी तुझे दुःख लाखमोलाचे
जिणेच सारे होऊन बसेल कवडीमोलाचे ॥ 

मिटले ओठ तसेच रहातील मुडपून
 विलग केलेस तर हास्य येईल खूलून ॥

सुंदर साजरा श्रावण होईल ना नाराज
चल बाहेर पड सृष्टिला न्याहाळ आजच्या आज ॥

मैत्री प्रेम आठवणी येईल सगळं मागून
त्यासाठी एकदा तरी भीड़ सर्वस्व सोडून ॥

नंदिनी